Daar staat ‘ie, achter een rijtje in- en uitcheckpaaltjes van de NS: een kleine, en stevige man. Hij heeft kleine stoppeltjes op zijn gebruinde voorhoofd. Z’n donkere ogen kijken je smekend aan. Of je een krantje bij hem wilt kopen. En dan krijg je voor die 1,90 euro ook nog eens alle goeds van de wereld toegewenst. Alsof de man een elektronische pop in een pretpark is, die na inworp van wat geld een dansje doet.

Misschien lijkt het maar zo, maar volgens mij zijn mijn fietsvaardigheden de laatste tijd opeens flink achteruit gegaan. Het zou kunnen komen door dat witte spul dat overal op de wegen ligt – mijn evenwicht laat opeens te wensen over. Gelukkig is de gemeente zo vriendelijk om toch nog een paar paadjes ‘schoon’ te maken. Toch vereiste het fietsen de afgelopen dagen wat kunst- en vliegwerk. Soms kies je dan het spoor van iemand die vóór jou op die weg reed, maar dat pakt ook niet altijd even goed uit. Ook in het groot werkt het volgens mij vaak zo.

Soms dan kun je zoveel strijd ervaren in je leven op bepaalde gebieden. Wat bedoel ik met strijd? Aanval. Satan richt zijn pijlen op een bepaald gebied in je leven. Dat kan seksualiteit zijn bijvoorbeeld. In je gedachten, maar ook in je handelen (denk aan: zelfbevrediging, porno kijken). Of wat dacht je van financiën? In een wereld anno nu waar alles zo ik-gericht is. Of duur, groot en alleen maar beter. Is God daarin jouw Meester of satan zelf? Of angst. Angst voor het donker, angst voor mannen, angst voor mensen. Satan kan je zo klem zetten op die gebieden. En als het dan op het ene gebied juist een stukje beter gaat, richt satan zijn pijlen op een ander stukje zwakte.

Maar kwetsbaarheid is geen zwakte, nee, kwetsbaarheid maakt KRACHT! 

‎(2 Korintiërs 12:9)

Met pijn in het hart las ik vandaag een nieuwsbericht over de Universiteit Utrecht (UU), toch een beetje ‘mijn’ universiteit. In het artikel kwam naar voren dat de UU onder andere de bacheloropleiding theologie gaat schrappen. De opleiding religiewetenschappen blijft wel bestaan, maar toch is het zorgwekkend dat er duidelijk steeds minder studenten zijn die ervoor kiezen om religie(s) te bestuderen. De toekomst van religiewetenschappen ziet er met het afschaffen van theologie nu ook niet bepaald rooskleurig uit, want het ziet er niet naar uit dat het studententekort zal verdwijnen. Het is een kwestie van tijd, zo lijkt het. Of toch niet?

Er zijn een heleboel redenen waarom films leuk zijn om naar te kijken. Ze kunnen interessant zijn, leerzaam, gezellig, grappig of juist heel eng of spannend. Ze kunnen je even meevoeren naar een andere wereld, een wereld die veel intrigerender is dan je eigen saaie leventje. En als je zo’n film ‘uit’ hebt, moet je even goed met je ogen knipperen om je eigen kamer weer te zien. Maar één ding is heel irritant aan een verder goede film: de quotes.

Eigenlijk ben ik niet zo van de Engelse leenwoorden, maar soms ontkom je er niet aan. Afgelopen zondag was ik namelijk bij een jeugddienst die nu eenmaal als titel ‘Kickuh!’ had meegekregen. Uit de aankondiging werd al duidelijk dat het ging om de vraag welke ‘kick’ wij van Jezus krijgen; is Jezus überhaupt een ‘kick’ voor ons? In een poging om van dit woord iets Nederlands te maken kreeg ik van Van Dale de volgende betekenis: “kick de; m -s staat van verrukking of opwinding: daar krijg ik een ~ van”. Tja... ik hou het maar bij ‘kick’.

Op dit moment ben ik een boek aan het lezen wat me echt aan het denken heeft gezet. En dat niet eens zozeer over de inhoud. Het boek heet Blond, Brutaal en Bidden van Mariska Orbán. De ondertitel zegt wat meer: Waarom ik (nog steeds) katholiek ben. Misschien heb je er wat van meegekregen in de media, misschien niet, maar Mariska Orbán heeft een tijdje geleden nogal voor wat ophef gezorgd toen ze een Tweede Kamerlid een brief heeft gestuurd waarin ze het plegen van abortus vergelijkt met het krijgen van een miskraam. (Doods)bedreigingen waren het gevolg. Nu heeft ze een boek uitgebracht waarin ze haar standpunten uitlegt.

Heidi Klum is gescheiden, na 7 jaar huwelijk. Ja, mocht je het nog niet weten, je ontkomt er niet aan. Dus bij deze. Wat 'nuttige' informatie op een druilerige maandagmiddag. Buiten verstopt de zon zich achter een dikke, grijze wolk. Een balkon van licht speelt in mijn kamer de regie van een film. De film van vandaag. Wat ga ik met deze dag doen?

De Herder

Door wie laat jij je leiden? Onze voorganger stelde de vraag diverse malen in de kerk gisteren. Ben je een schaap of een geit? Een geit springt zo in een ravijn, de klif af. Een schaap blijft bij de kudde, bij zijn Herder. Wie is jouw herder?

Herken je dat gevoel? Als je een baaldag hebt en iemand geeft je een compliment over jouw werk, uiterlijk of karakter? Je hart maakt een extra sprongetje en die brede glimlach gaat voorlopig niet meer van je gezicht. Heerlijk!

Eens in de zoveel tijd verschijnt er een gelovige – meestal jood, moslim of christen – ten tonele die stelt dat homoseksualiteit een ziekte is. Het nieuwtje is er inmiddels dus wel af, zo zou je denken, maar niets blijkt minder waar. Deze week is namelijk de organisatie Different in het nieuws omdat ze therapieën aanbiedt voor homo’s die hun gevoelens willen onderdrukken of die ervan “genezen” willen worden. De meeste ophef ontstond omdat deze therapie vergoed wordt door de zorgverzekering, maar het blijft opvallend dat er steeds weer een grote golf van verontwaardiging ontstaat wanneer een persoon of een instantie van mening blijkt te zijn dat homoseksualiteit een ziekte is.