Tsja, als ik nu iets schrijf kan het natuurlijk alleen maar over de bizarre situatie in Haïti gaan. Wat een ramp! Het is bizar dat een aardbeving zo desastreus tekeer kan gaan!
Problemen worden opzij gezet en men is massaal hulp aan het bieden.
Maar natuurlijk niet in Nederland! Daar is de uitspraak van een premier belangrijker dan (volgens het internationale Rode Kruis) bijna 50.000 doden en een extreme schreeuw om hulp. Ja, ik heb me er ook schuldig aan gemaakt, ik heb bijna het hele debat gezien zonder me druk te maken over de situatie in Haïti. Totdat ik vanochtend besefte hoe vreemd wij ons eigenlijk gedragen.
Hoeveel conflicten zijn er niet in de wereld? Waarom kunnen andere landen die wel opzij zetten voor een hoger doel en wij niet? In een situatie als deze moeten we massaal de handen ineen slaan en hulp bieden!
En waar wordt ik dan wel blij van? Van het resultaat als ik op Google zoek naar ‘actie haiti'. Op dit moment staat ‘Kerk in Actie' bovenaan! Dát is een signaal! Compassion zet een actie op, goed! Tienduizenden sponsorkinderen zijn ook getroffen.
Dit moment is, zeker in Nederland, hét moment om ook als kerk de problemen eens opzij te zetten en hand in hand aan de slag te gaan! Of je nu gelooft in een schepping in 6 dagen of in 6 miljard jaar, op dit moment doet dat er niet toe. Het gaat om onze naaste mens. Enorme schreeuwen om hulp komen onze kant op, laten we er collectief wat mee doen.
Laten we beginnen met ‘simpelweg' bidden dat alle hulp die geboden wordt ondanks de kapotte wegen en bruggen toch de mensen zal bereiken.
En voor de critici: Nee, dit geldt natuurlijk niet alleen voor de christenen. Er zijn al ontzettend veel acties opgezet, waanzinnig!
Meer hoef ik niet te schrijven, ik ben geschokt door het leed van onze medemensen. Ik ben sprakeloos, van binnen huil ik.