Goeie cd’s en vette bands kennen we genoeg. Een kijkje in een muziekstudio waar die vette bands hun goeie cd’s maken, is echter bijna niemand gegund. Daarom ging X[ist] in Christ op bezoek bij producer René de Vries om te praten over zijn leven en werk.

'Ik ben met mijn hoofd in Nederland en met mijn hart in Egypte'

Soms heb je vertraging, daarna ga je weer met de sneltrein en soms moet je terug naar het station waar je vandaan kwam. Schrijfster Monique Samuel deelt vanaf dit nummer haar treinervaringen in het vervolgverhaal 'Een dansje in de regen'. "Ik wil jongeren met mijn verhalen aan het nadenken zetten, want als ik anderen vragen stel, stel ik ze ook aan mezelf."

Een interview met voetballer Jeffrey Sarpong (21)

Het duurt niet lang meer of de straten in Nederland kleuren weer oranje. Alle voetballiefhebbers en voetbalhaters verzoenen zich voor een paar weken, want het WK, dat vinden alle Nederlanders leuk, toch?

Op 9 juni mogen we (weer) stemmen! Iedereen verwacht dat Geert Wilders er met een flink deel van de zetels vandoor zal gaan. Rita Verdonk, die eerder nog op weg leek de eerste vrouwelijke premier van ons land te worden, is intussen alweer haast vergeten. Ook de andere partijen zijn door de opkomst van het populisme behoorlijk veranderd. Wat betekent populisme voor de politiek van nu en moeten we blij zijn met populisten of ze juist negeren?

IJmert Muilwijk (24) is voorzitter van PerspectieF ChristenUniejongeren, en kandidaat gemeenteraadslid (nummer 2) voor de ChristenUnie in Utrecht.

Net als Trix, Lex en Max zijn we nog brak van Koninginnedag, vorige week. Christenen zijn traditioneel pro-koningshuis. Maar wat vindt de XiC-generatie eigenlijk? Studenten Timon en Klaas zochten het uit en wat blijkt? We zijn erg pro, maar niet om dezelfde reden als onze oma's dat zijn.

De conclusie is duidelijk: meer dan driekwart van de geënquêteerde lezers van X[ist] in Christ is tevreden met de macht van de koningin zoals die nu is. Op deze pagina’s de mening van de SGP-jongeren en de Jonge Democraten.

Dirk-Jan Nijsink (24 jaar)

Jeugdwerkadviseur SGP-jongeren

Oranje boven?

De SGP-jongeren hebben een duidelijke huisstijl. Misschien ken je de oranjesjaal wel. Hét handelsmerk van de SGP-jongeren. Onze moederpartij staat bekend als ‘oranjegezind’. Het koningshuis neemt een speciale plek in, zeker vanuit de geschiedenis. En de geschiedenis is heel belangrijk, want ze vertelt ons wie we zijn. ‘Oranje’ is nauw verbonden aan het ontstaan van Nederland als een land van vrijheden. Maar hoe hangt de vlag er nu bij?

De gemiddelde SGP-er denkt bij de kleur oranje niet aan voetbal. Bij Oranje denkt hij, of zij, aan Prinsjesdag of Koninginnedag. Zeker bij oudere generaties is er een emotionele verbondenheid met ons koningshuis. Bij jongere generaties is dit vaak minder sterk aanwezig. Eigenlijk zegt het koningshuis hun niet zoveel. Jongeren identificeren zich niet met het koningshuis. De SGP-jongeren nemen een gematigd standpunt in: niet het koningshuis, maar de waarden waar het huis van ‘Oranje’ zich voor inzette. Jammer genoeg blijkt hier weinig van bij de huidige generatie ‘Oranjes’.

Vanuit de geschiedenis weten we ons als SGP-jongeren verbonden aan het huis van Oranje. Het ontstaan van Nederland als onafhankelijke staat hangt nauw samen met ‘Oranje’. Tegelijk hangt het ontstaan van Nederland ook samen met religie. En dat is voor ons erg belangrijk. Nederland ontstond door een conflict over godsdienst. En het Oranjehuis ontpopte zich als de bewaarder van de gereformeerde religie, juist op de meest essentiële punten. Willem van Oranje vocht voor godsdienstvrijheid voor protestanten én katholieken. Prins Maurits koos de zijde van de contraremonstranten. Voor Willem III was het dienen van God een dagelijkse werkelijkheid. De prinsen kwamen op voor de positie van de kerk en het geloof. Daarnaast hadden zij ook oog voor de burgers van de Republiek. Juist de ‘Oranjes’ hadden oog voor de belangen van burgers en gewone mensen. Ze beschermden de burgers tegen de overheid. De ‘Oranjes’ zijn onlosmakelijk verbonden met het ontstaan van Nederland, als een land van vrijheden.

Sinds 1968 is er veel veranderd in Nederland. De tijd van verzuiling was voorbij en de samenleving seculariseerde. Religie als de belangrijkste vorm van identificatie nam af. De band met de Nederlandse identiteit nam af en bleek enkel nog tijdens bepaalde volksfeesten. Juist daarom is het zo belangrijk ook nu de waarde te blijven zien van 4 en 5 mei. Deze data vertellen ons wél iets over onze geschiedenis. Ons koningshuis eigenlijk steeds minder. De christelijke cultuur verdedigt zij niet. Ook staan de opvattingen aan het Noordeinde vaak haaks op die van het volk. Als baken uit de geschiedenis heeft ons koningshuis nog waarde, maar meer niet. Tegelijk hebben wij ook huiswerk. Paulus roept in 1 Timotheüs 2 op voor alle mensen te bidden, waaronder koningen en overheden.

Rob Jetten (22 jaar)

Landelijk voorzitter Jonge Democraten

Koning Willem IV

Nederland is een constitutionele parlementaire monarchie. Een uitzonderlijke combinatie tussen een constitutionele monarchie en een parlementaire democratie. De rol van het Nederlands koningshuis staat binnen dit systeem op gespannen voet met de grondbeginselen van onze democratie. Ons staatshoofd wordt immers niet door het volk verkozen, maar erft zijn of haar zetel. Met het aftreden van koningin Beatrix in zicht, is het hoog tijd om ons systeem eens flink tegen het licht te houden. Een ceremonieel takenpakket voor Willem Alexander is in de ogen van de Jonge Democraten de beste oplossing.

De term constitutionele parlementaire monarchie houdt in dat de ministers en het parlement in ons land hun machten moeten delen met de monarch. Koningin Beatrix heeft bijvoorbeeld invloed op de vorming van nieuwe regeringen, omdat zij het recht heeft om de informateur en formateur te benoemen. Onlangs werd bovendien duidelijk dat zij de benoeming van personen op belangrijke posten probeert te beïnvloeden. Deze mate van invloed is onacceptabel, omdat een koning of koningin niet direct gecontroleerd wordt door parlement en volk. Ministers zijn immers verantwoordelijk voor alles wat de monarch zegt of doet.

De Jonge Democraten zijn voorstander van een ceremonieel koningschap. Het koningshuis is dan ontdaan van alle politieke macht en invloed, waardoor de spanning uit ons huidige staatsbestel wordt gehaald. Tevens geeft een ceremoniële functie de vorst de ruimte om zich volledig op het staatshoofd-zijn te richten.

Binnen een steeds verder globaliserende wereld en een integrerende Europese Unie kan de koninklijke familie zich verder ontpoppen tot het symbool van onze nationale soevereiniteit en eenheid. Het behouden van de monarchie in een ceremoniële rol biedt bovendien ook voordelen voor Nederland zelf. Een lang zittende vorst kan namelijk dienen als een herkenbaar gezicht in de buitenlandse betrekkingen, met veel kennis van en ingangen in andere landen. Willem Alexander, onze toekomstige koning Willem IV, kan zo een brug zijn, waar democratisch verkozen vertegenwoordigers en het Nederlandse bedrijfsleven gebruik van kunnen maken.

Dit artikel is geschreven door Dirk-Jan Nijsink en Rob Jetten en gepubliceerd in X[ist] in Christ, mei 2009.

Een worshipsong op hun iPhones is een regelrechte YouTube-hit, ze gebruiken een afvalemmer en andere voorwerpen als muziekinstrument en willen liever niet met hun gezicht op de foto. Het Noord-Ierse gezelschap Rend Collective Experiment is de nieuwste sensatie op worshipgebied. Vorig jaar stonden ze op het hoofdpodium van het Xnoizz Flevo Festival en onlangs gaven ze weer twee concerten in Nederland. Voor wie ze nog steeds niet kent: hier zijn ze!

Hoewel Roemenië niet om de hoek ligt, reist Mirjam de Rijke (24) er zo vaak mogelijk heen. Weesmeisjes en zigeunerkinderen hebben haar hart geraakt en om hen te helpen richtte ze de stichting Care Foundation op. “Ik denk wel eens: verrek, wat hebben we het in Nederland toch goed.”

Wat je nog niet wist over Calvijn

Johannes Calvijn lijkt vooral een ouderwets figuur, maar niets is minder waar. Calvijn was voor zijn tijd behoorlijk modern. Z’n invloed zien we nog steeds terug in de kerken. Het feit dat jij op zondag zíngt in de dienst, heb je te danken aan hem. Dit jaar is het 500 jaar geleden dat Calvijn geboren werd en daarom is 2009 uitgeroepen tot Calvijnjaar.

Paspoort

Naam: Johannes Calvijn
Geboren: 10 juli 1509
Geboorteplaats: Noyon
Ouders: Jeanne Lefranc en Gerard Cauvin
Partner: Idelette Storder-de Bure
Beroep: predikant en reformator
Overleden: 27 mei 1564

Toch een Fransman

Hoewel de naam Johannes Calvijn best Nederlands klinkt, was de beste man geen Nederlander. Hij werd in 1509 geboren als Jean Cauvin in de kleine bisschopstad Noyon, in Noord-Frankrijk, en woonde ook in Straatsburg en Genève. Toen Jean ter wereld kwam, was Europa nog een katholiek continent. Na zijn dood was Europa verscheurd op het gebied van religie en Calvijn was daar een van de veroorzakers van. Voor het gemak werd Cauvins naam in ons land vernederlandst tot Johannes Calvijn.

De reformator

Calvijn was een van de grondleggers van de gereformeerde kerk. Hij maakte gebruik van de weg die onder anderen Luther en Zwingli al hadden gebaand. Zijn reformatie hield een breuk met de katholieke kerk in. Alle poespas als kaarsen en beelden moesten uit de kerk. En de gemeenteleden moesten actief worden betrokken bij de dienst. Alles draaide om één ding: de Bijbel, het woord van God. De hele kerk veranderde in de middeleeuwen drastisch!

Zingen in de kerk

Psalmen, gezangen en andere liederen zingen in de kerk is voor ons behoorlijk normaal. Maar in de middeleeuwse katholieke kerk kenden ze zoiets niet. Calvijn was een van de eersten die de gemeentezang in de kerk invoerde. Want, vond hij, zo werd de gemeente actief betrokken bij de kerkdienst. Hij begon met een Franse berijming van het psalmboek. Ook moest de avondmaalstafel een prominente plaats in de kerk krijgen. Calvijn vond dat er veel vaker avondmaal gevierd moest worden, in plaats van maar één keer per jaar, zoals de katholieken deden. En dat zie je terug in de protestantse kerkdiensten van 2009!

Geen lieverdje

Natuurlijk is Calvijn een belangrijke pion geweest in de reformatie, maar als je even in de geschiedenis duikt, zie je dat hij niet altijd een lieverdje was. Predikanten die het niet met hem eens waren, pestte hij de stad uit en in geschriften schold hij tegenstanders uit voor honden, apen en voor alles wat nog meer lelijk is. Calvijn vond ook dat kinderen niet vernoemd mochten worden naar heiligen en hernoemde deze kinderen met Bijbelse namen. Dit tot grote ergernis van de vaders, omdat de oorspronkelijke namen soms al generaties lang in de familie zaten. En als Calvijn gebruik maakte van ordinaire machtspolitiek om zijn zin door te drijven, maakte hij zich al helemaal niet populair.

Hippe grefo’s

Een aantal mensen vindt dat sommige gereformeerden vandaag de dag nog een paar honderd jaar achterlopen en stil zijn blijven staan in de tijd. Maar in de zestiende eeuw waren de gereformeerden erg hip! Ze gingen met hun tijd mee en liepen hun tijd op sommige momenten zelfs ver vooruit. Zo waren er vóór die tijd nog nooit kerkenraden geweest en hadden de mensen nog nooit van een ambt als ouderling, oudste of diaken gehoord. Calvijn voerde deze ambten in en liet de mensen zélf nadenken over het geloof, door onderwijs te geven. Hiermee konden gemeenten actief participeren.

Een preek van een uur

Een preek van een uur…dat is best lang. Als de dominee of voorganger dat aanstaande zondag zou doen, maakt hij daar niet heel veel mensen blij mee. Voor Calvijn en voor alle mensen in de zestiende eeuw was het heel normaal. Calvijn kletste zo een uur vol en besprak in een preek een heel Bijbelboek. Hij schreef honderden preken per jaar en was van mening dat een preek puur uit tekstuitleg moest bestaan. In preken joeg hij sommige mensen wel eens angst aan en confronteerde hij de gemeenteleden met hun zonden, want hij vond dat elk mens altijd zondig was. Gelukkig is daar Gods genade en vergeving, zo eindigden de preken van Calvijn altijd hoopvol.

Calvinisme

Ja, wat is ‘calvinisme’ eigenlijk? De term was eerst een scheldwoord uit het kamp van Maarten Luther richting de gereformeerden. Zij wilden zich van de gereformeerden onderscheiden, omdat beide groepen een verschillende avondmaalsvisie hadden. Maar ‘calvinisme’ staat nu ongeveer gelijk aan ‘gereformeerd’. Calvijn zelf was niet zo gecharmeerd van de term ‘calvinisme’. “Deze beweging is Bijbels en mag niet naar een mens worden vernoemd,” vond hij. Zijn wens is niet in vervulling gegaan, want vandaag de dag gebruiken we de term nog steeds. 

Dit artikel is geschreven door Thirza van Winsum en gepubliceerd in X[ist] in Christ, mei 2009.