‘Zie ik het nou goed? Jaa... daar zit de oud-hoofdredacteur van HP/de tijd, Jan Dijkgraaf. ‘K kan het zien aan zijn kaalgeschoren hoofdhuid en aan dat karakteristieke ronde, zwarte brilletje van 'm.'
'Hé, moet je daar kijken...
is dat achter hem, diegene met dat bloemetjesblouseje niet meesterinterviewer Frénk van der Linden?'
'En die mevrouw dan met die blonde krullen, dat is toch politiekverslaggeefster Domenique van der Hyden? En daar in de hoek, dat moet oud-correspondent Joris Luyendijk zijn!'
Ik ben helemaal verbaasd, vijf minuten na binnenkomst in de Haagse journalistensociëteit Nieuwspoort. Bovengenoemde journalistieke grootheden gaan vanavond tijdens de Nacht van de Journalistiek een tipje van de sluier lichten over het mooiste beroep op aarde. Het liefst zou ik ze nog persoonlijk spreken. Ik bedoel: het zijn toch een beetje mijn voorbeelden, mijn bekende Nederlanders. Nu maar hopen dat ik een beetje kan netwerken met ze vanavond. Ik had de mogelijkheid om mijn naam te laten vermelden in het programmaboekje, dus dat heb ik maar gedaan... Wie weet draagt het bij? Oja, ik kan natuurlijk ook nog gaan Twitteren - dan moet ik zeker opvallen.
Schrik niet: bovenstaande is sterk overdreven, maar toch. Het blijft een vreemde gedachte: het ‘kennen' van een bekende Nederlander, zonder dat je diegene daadwerkelijk kent. En het feit dat je zelf ook graag door hen gekend wil worden, omdat je zogezegd fan bent. Decartes zou zeggen: ik word gekend, dus ik ben. Want zo zit het wel: je identificeert je met die beroemdheden, ze zijn een deel van je. Denk aan die groepen fans die zich rond een BN'er scharen, bijvoorbeeld op vriendennetwerk Hyves ('Ik ben bevriend met Nick en Simon!'). Maar echt kennen doet die beroemdheid je natuurlijk niet. Daarom is deze uitspraak beter: werd ik maar gekend, dan zou ik zijn.
We zijn zo druk bezig met koekeloeren naar bekende Nederlanders, dat we vergeten dat onze Hemelse Vader de enige is die ons echt goed kent, zelfs al voordat we geboren werden. Hij kent al onze behoeften, moeilijkheden en vragen. God weet meer van ons dan dat die bekende Nederlander ooit zou kunnen weten. Dus als er iemand is met wie we ons moeten identificeren, dan is God dat. En jij bent ben ook nog eens Zijn grootste fan!
Overigens is dit stuk alleen maar geschreven tot erkenning. Ik hoop dat de in dit stuk opgevoerde beroemdheden hun naam googelen, op deze column komen en mij zien als een van hen: een top journalist. :-p
