Herken je dat gevoel? Als je een baaldag hebt en iemand geeft je een compliment over jouw werk, uiterlijk of karakter? Je hart maakt een extra sprongetje en die brede glimlach gaat voorlopig niet meer van je gezicht. Heerlijk!
Toch jammer, zo'n gevoel krijg je niet heel vaak. We vinden het moeilijk om een complimentje te geven aan een ander. "Straks denkt ze er iets achter. Ik wil niet slijmen. Wat zal hij daarvan vinden?" Je ziet iets wat je blij maakt of je kunt van iemand genieten en meteen dwalen die gedachten door je hoofd. Je wordt onzeker en - om niet voor gek te staan - hou je je mond. Maar waarom niet die woorden uitspreken die in je hart opkomen? Een Vietnamees gezegde luidt: het kost niets om iets vriendelijks te zeggen. En zo is het maar net. Daar kan ik nog veel van leren.
Ik begin vandaag, jij ook? Dat hoeft niet meteen groot en opgeblazen, maar juist klein en simpel. Laten zien dat je onder de indruk bent en iets moois ziet.
Weet je niet waar je moet beginenn? Mijn suggestie: een spontane reactie achterlaten bij een mooi verhaal van de bloggers bij X[ist]
Reacties