Ik kreeg op zich wel iets mee van de buitenwereld... iets met komkommers.. of was het nu taugé? Ach ja, dat was maar één van die dingen. Ik moet bekennen dat ik de afgelopen weken meer in mijn boek heb gezeten dan naar het nieuws heb gekeken. En sorry, het was niet (altijd) de Bijbel!
Ik hoop dat bekenden dit niet lezen, omdat ik hen vol overtuiging had verteld dat ik het laatste deel van Harry Potter nooit meer hoefde te lezen. ‘Ben ik veels te oud voor en het trekt mij niet zoveel meer!..’ En toch, toen mijn moeder in nood zat om een bestelling te moeten doen voor de ECI (de laatste die we hebben gedaan voor de opzegging), fluisterde ik toe: ‘Doe dan maar dat boek.. dan ken ik het einde tenminste!’ (Even voor de duidelijkheid.. DIT ben ik niet!)
Tja, en nu ben ik erin begonnen en is het net als veel andere boeken en films voor mij. Het heeft een spannende lijn en is misschien een donker verhaal. Mensen verdwalen en worden achterna gezeten door het kwaad, maar er klinkt ook een verhaal van ‘hoop’ door, want elke duisternis zal het licht niet kunnen verdragen. Zo had ik het ook met de muziek van ‘Phil Collins’, met de serie ‘Lost’ en met dat ene boek (‘De komst van Joachim Stiller’) van Hubert Lampo.
Als ik de rode lijn bekijk, merk ik dat het gaat om dat gevoel van thuiskomen. Na een lange vermoeiende reis en veel omzwervingen zonder iets te laten weten aan onze vader en zijn hart honderden keren hebben gebroken, wil Hij ons liever thuis hebben dan denken aan eerwraak. En de wetenschap dat Hij dat wil is zo geruststellend. Het geeft ‘hoop’!
Die hoop is zichtbaar en tastbaar, als je het aan mij vraagt zelfs voor mensen die niet geloven. Zij verwerken die ‘hoop’ in boeken, muziek en series. Je zou kunnen stellen dat het ons afhoudt van de échte hoop, maar kan God ons ook niet die momentjes laten voelen als voorproefjes op het echte? Misschien ‘proef’ je zelfs wel eerst een beetje van hoop, voordat je volledig wilt toehappen op het Ware!
Misschien moet ik de rest maar overlaten aan ervaring..
Ken jij het gevoel dat boeken, series, films of zelfs muziek je zo raken dat je dacht dat er iets in jou werd geschreven? Of misschien is het zelfs gewoon de zon, de maan of de regen, of het uitzicht op een kalme zee! Misschien iets wat een zoektocht oplevert, iets wat meer zegt dan gewoon ‘iets’!
