Eigenlijk had ik deze blog overdag moeten schrijven, toen het nog licht was. Nou ja, het is nu (21.39 uur) ook nog wel licht, maar het echte daglicht is toch zo langzamerhand aan het verdwijnen. Niet zo erg, want de nacht is natuurlijk ook prachtig met alle sterren en de maan, maar ik wilde zo graag eens een stukje schrijven over wolkenluchten. Want daar ben ik gek op!
Diepblauwe luchten met een enkele vage lichte sliert, stapelwolken waardoor je geen blauw meer ziet of juist een naderend onweer. De stilte voor de storm waarbij je een geelgroene lucht ziet waarin afzonderlijke wolken nauwelijks te onderscheiden zijn. Of die luchten in een schitterend lichtblauwe tint met voorbijdrijvende wolken in allerlei figuren. Je hebt het ook vast wel gedaan vroeger: op je rug in het gras liggen en dan van elke wolk een voorstelling maken. Daar: een treintje met een heleboel wagens erachter. En kijk eens: een man die heel boos kijkt. Zo kon je je wel een tijdje vermaken.
Wolkenluchten zijn schitterend, ik raak er niet op uitgekeken. Wat dat betreft hebben we in ons landje ook wel mazzel hoor. Elk uur, elke minuut, zie je weer wat anders als je naar boven kijkt.
Wolken hebben ook iets heel mystieks over zich. Je hebt je vast vroeger wel eens de voorstelling gemaakt (of gehoord) als zou de hemel een plek zijn met allemaal donzige wolkjes, waar je heerlijk kunt uitrusten. Niet zo gek, ook in de Bijbel hebben wolken vaak met hemelse zaken te maken. Wolken worden vaak geassocieerd met donzige, zachte dingen. Dat is dan wel weer vreemd, want een echte wolk is koud en nat en het is geen pretje om er in te zitten (zoals met mist het geval is).
Hoe dan ook, de komende dagen wordt het ‘wolkerig’ weer, dus is er weer iets moois om naar te kijken!
