Wandel over straat en kijk eens om je heen! Geef je ogen de kosten aan het slag van mensen dat iedere dag voorbijkomt. Het is goed voor je gezondheid om een paar keer per week flink te lachen (Schande om te zeggen, nietwaar.. Maar ik lach de mensen toe en dan mag het!)

Soms zie je mensen met grappige loopjes, soms eentje met zo’n superlange baard (Sinterklaas op verkenning? Ik heb ook al kruidnoten in de winkel gezien, namelijk) en soms gewoon een paar kinderen die naar school toegaan. Moeder'kind' vooraan, commanderend aan haar broertje dat zij het niet verdraagt dat haar broertje zo dicht langs de trein loopt. Oké, laat ik vooral het goede voorbeeld geven door te oordelen over het uiterlijk!

Op dit moment wil ik alle xist’ers vriendelijk verzoeken om de straat op te gaan en de strijd aan te gaan tegen de ‘overheden en machten van deze wereld’. Je hebt toch gezien hoe het moet? Je pakt gewoon de plaatselijke supermarkt, de politie, de buren – we maken alles kapot om hun greep te slopen op ons.

Via twitter, facebook, de Blackberries.. ik roep iedereen op voor de grote knokpartij!

Langzaam maar zeker ben ik het bloggen aan het afsluiten. Het is tijd dat andere mensen hun visie delen, tijd dat we weer leren van andere christenen en hun kijk op de wereld. Maar.. denk niet dat je te makkelijk van mij af komt, want afsluiten doe ik wel lekker (puh!) in drievoud! 

Drievoudig klinkt wel redelijk volmaakt, was mijn gedachte. Misschien dat ik er nog mensen blij mee maak, iets wat altijd mooi meegenomen is. Eén ding wat zeker is, is dat ik er in ieder geval minder ophef mee maak dan een afsluiting in 666 delen, nietwaar?

Graaf een keertje in je geheugen en zoek een moment op waar een toevallige passant op straat jou een dienst bewees. Gewoon een klein tekentje van liefde, van beleefdheid, tussen alle alledaagse dingen in. Of ren jij daar al aan voorbij?

‘Simpel en Easy’ – het solochristen pakket! Het zou zo een goede reclame kunnen zijn voor het religie- verkooppunt in onze plaatselijke gemengde supermarkt. Een boekje met Tien Geboden voor aan de muur (en nog een stuk of 600 wetten om de keuken mee te behangen), maar of het helpt om echt een goede relatie op te bouwen. 'I don’t know!'

Soms heb je van die momenten dat een zin blijft hangen in je hoofd – iets op tv, uit muziek of van de radio. Zo’n moment, daar heb ik de afgelopen dagen last van, want ik keek eindelijk weer een keertje een scene terug waarin een groep mensen moesten overleven in een serie.

Opeens riep er iemand: ‘We moeten niet het water uit de bron naar de mensen brengen, maar de mensen naar het water!’ En toen bleef ‘tie hangen, verdraaid.. dat moet ik weer hebben..

Vraag een willekeurige en eenzame voorbijganger eens welke weg hij gaat...

Misschien lacht hij en kijkt je aan, alsof je een grapje maakt.. want het is toch ook onwijs geinig dat je zo'n grapje maakt. Welke gek heeft het op straat nu over de 'weg van iemands leven'. We gaan toch gewoon ieder ons weg en we zien wel waar we uitkomen?

Als de monden volgestouwd zijn met het lekkerste voedsel en we ons prakje uitgezwaaid hebben op de grote reis ‘to middle earth’, tovert de ‘heiligste’ uit de familie ineens een bijbeltje tevoorschijn. ‘O ja, we moeten nog lezen..’ zeurt het jongste broertje. Hij is nog niet helemaal geïntegreerd in de gewoonte, dat moeten we hem maar vergeven.

Het is 2 uur ’s nachts als Johan op het fietspad naar het kleine dorpje rijdt, op weg naar huis. De straten zijn leeg, de lantaarnpalen branden zachtjes. Hoewel alles goed verlicht is, voelt hij zich toch niet op zijn gemak alleen op straat. Doorfietsen, dan maar.
Bij het eerstvolgende rode stoplicht houdt hij de pedalen stevig draaiende, omdat er toch geen auto’s te zien zijn. Het is niet zo ver meer en hij denkt alleen nog maar aan dat warme bed straks. Heerlijk..

Fietsend door de binnenstad van Delft kom je een flinke dosis verkeer tegen. Ze zijn bezig met een of ander groot project om een treinbaan op een viaduct onder de grond te verstoppen. Sorry hoor, maar iets stiekem verstoppen gaat niet als je heel Delft er maandenlang mee ontregeld. En die ontregeling, daar had ik ook nu weer last van.