Hoeveel geld geef jij per maand aan een goed doel? €1, €5 of misschien wel €50? Dat kan veel vragen oproepen. Hoeveel geef je, hoeveel moet je geven? Als je hierover teveel nadenkt, loop je het risico dat je er de verkeerde kant mee opgaat. Namelijk, dat je je gaven niet meer in een zekere bescheidenheid geeft, maar het toch wel erg goed vindt dat je zoveel procent van je inkomen weggeeft. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Maar geven kan je ook juist heel nederig maken.

Er zijn een heleboel redenen waarom films leuk zijn om naar te kijken. Ze kunnen interessant zijn, leerzaam, gezellig, grappig of juist heel eng of spannend. Ze kunnen je even meevoeren naar een andere wereld, een wereld die veel intrigerender is dan je eigen saaie leventje. En als je zo’n film ‘uit’ hebt, moet je even goed met je ogen knipperen om je eigen kamer weer te zien. Maar één ding is heel irritant aan een verder goede film: de quotes.

Op dit moment ben ik een boek aan het lezen wat me echt aan het denken heeft gezet. En dat niet eens zozeer over de inhoud. Het boek heet Blond, Brutaal en Bidden van Mariska Orbán. De ondertitel zegt wat meer: Waarom ik (nog steeds) katholiek ben. Misschien heb je er wat van meegekregen in de media, misschien niet, maar Mariska Orbán heeft een tijdje geleden nogal voor wat ophef gezorgd toen ze een Tweede Kamerlid een brief heeft gestuurd waarin ze het plegen van abortus vergelijkt met het krijgen van een miskraam. (Doods)bedreigingen waren het gevolg. Nu heeft ze een boek uitgebracht waarin ze haar standpunten uitlegt.

Ik las laatst een stukje van een man die zijn naam liet veranderen. De beste man was architect van beroep en had de mooie achternaam Rothuizen. Geen wonder dat hij er een lettertje bij liet zetten: Rotshuizen. ‘What’s in a name?’ liet Shakespeare Juliet verzuchten. Nou, blijkbaar toch best veel. Je hebt mensen met werkelijk verschrikkelijke ouders.

Schrik niet van de titel. Ik weet het: statistiek is meestal niet leuk. Vooral niet als je het zelf moet berekenen. Maar vandaag kwam ik iets heel interessants tegen wat met statistiek te maken heeft. Omdat we zoveel dingen bijhouden, kun je namelijk berekenen hoeveel geboorten er dit jaar zijn geweest. Of hoeveel sterftegevallen. Hoeveel auto’s zijn geproduceerd en hoeveel e-mails er zijn verstuurd. Over dat laatste, dat zijn er ongeveer 300 miljard. Alleen vandaag al.

Zo, dat zet ik maar in de titel, dan ben ik daar vast vanaf. Niet dat ik geen zin om je alle goeds toe te wensen, maar het lijkt wel de standaard openingszin voor elk gesprek de laatste dagen. Tegenwoordig begin ik elk mailtje er maar mee en zeg ik het tegen iedereen die ik tegenkom. ‘Hé, nog de beste wensen!’ Wat zegt zoiets nou werkelijk?

En toen was kerst alweer voorbij! Het is definitief over. Tenzij je met dingen gaat werken als derde kerstdag en meer van dat soort onzin. Het zal niet baten, we moeten een vol jaar wachten om weer te kunnen herdenken dat Jezus als schattig klein kindje in een kribbe lag.

Breaking news op alle zenders: de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-Il is dood. Sinds 1994 leidde hij het land, maar hij is zaterdag op 69-jarige leeftijd overleden. Goed, tot zover niet heel veel bijzonders zou je denken. Erg naar natuurlijk, maar er sterft wel vaker een staatshoofd. En dan zo’n dictator van een obscuur landje hier ver vandaan? Nou, stel je dan eens voor dat Rutte (of bijvoorbeeld de koningin) zou overlijden. Wat zou jij doen? Huilend op straat gaan liggen?

De wereld waarin we leven is een verdorven wereld, horen we vaak. Na de zondeval is het goede verdwenen. Maar soms, als ik zulke sombere dingen hoor, denk ik: waar zien wij God dan nog op deze aarde? Hij is niet helemaal verdwenen en Zijn voetstappen zijn overal te vinden. Waar is God?

Zo één keer per jaar vind ik het heel jammer dat ik volwassen ben. Of althans, aan het worden ben. Nou ja, wat ik eigenlijk bedoel: dat ik in elk geval geen kind meer ben. Tenminste, van binnen misschien nog wel een beetje maar niet meer van buiten. Zo, dat punt is duidelijk hoop ik:). Wat ik maar wil zeggen, is dat het kind-zijn zeker grote voordelen heeft. Zo kan je elk jaar een keer in december je schoen zetten met een wortel of wat hooi erin en er verzekerd van zijn dat er de volgende ochtend wat in zit.