De badkamer is voor mij een inspiratievolle plek. Onder de douche en op het toilet ontspruiten de meest geniale ideeën aan mijn brein. Anders gezegd: poepen is voor mij niet enkel een kwestie van geven, ik krijg er ook iets voor terug.

Tijdens het poepen kun je niet veel anders dan wat lezen of een beetje rondkijken. Dat lezen is bij ons geen probleem. Onze badkamerbibliotheek beschikt over De Kampioen, Voetbal International, EO Visie, NRC Next, alle regionale dagbladen, Leadership, de Elisabet, CV•Koers, en uiteraard de X[ist] in Christ. Als een artikel uit dit rijtje zó slecht is dat ik zeg dat ik mijn reet er mee heb afgeveegd, dan is het dus goed mogelijk dat daar geen woord aan gelogen is. Als het wc-papier op is, tenminste.

Over wc-papier gesproken. Als ik te moe ben om te lezen, kijk ik wat rond. In een badkamer ben je snel uitgekeken, dus dan lees je wat er op de wc-papierverpakking staat. Daar staat deze week dit: Ons product is onderhevig aan strenge kwaliteitscontroles om aan de kwaliteitsmaatstaven te voldoen.

Tja, en dan ga je malen. Hoe controleer je de kwaliteit van wc-papier? En wat zijn dan die kwaliteitsmaatstaven? Als de fabrikant mensen thuis laat testen, zijn de testresultaten minder betrouwbaar, want wie weet heeft meneer Jansen goede ‘kont-acten’ met de directe wc-papierconcurrent. Anderzijds lijkt het me ook niet aannemelijk dat iemand ten behoeve van een wc-papiertest en public met de billen bloot wil. En dan nog. “Bukt u maar, mijnheer Jansen. Dank u wel. Húppakee. Ah! Mijn vingers prikken door het papier heen, voelt u? Dit papier voldoet duidelijk niet aan de kwaliteitseis ‘stevigheid’.”

Het tv-programma Kassa liet een woonwijk tien soorten wc-papier testen. Dat resulteerde in allerhande boeiende feitjes. Gemiddeld gebruiken we 8.5 velletje per keer, en 75 procent vouwt, de rest propt of rolt. Ook wil men dat wc-papier heel zacht is, maar toch stevig. Het verschil tussen wc-papier en vrouwen wordt daarmee opeens heel klein.

Wilfred