Juist toen eenzaamheid in duistere woorden van
listig schaduw stiekem werd geschreven in
de kelder van mijn hart
brak de zon betoverend door.

Ik loop een weg,

die loopt helemaal recht.

Mensen denken die is gek,

maar ik loop door en vecht.

Ik zie veel zijstraten maar ik blijf rechtuit gaan.

In de zijstraten zie ik mijn maten,

even blijf ik stilstaan.

Ik roep ze op mijn weg,

de weg, naar de Heer, ze kijken me minachtend aan

maar denk maar niet dat ik nog omkeer!

Anka Bakker

Ik zit vast.
Gevangen in wat ik kan.
Mijn lichaam als een kast.
Zonder sleutel, ik ben zo bang.

White, white is the colour of joy.

The joy of my life, that’s you: you fulfil my life with happiness.

Red, red is the colour of love.

Ik weet ik mag gelukkig zijn,
ik weet ik mag er wezen,
en al ben ik nog zo klein,
ik hoef helemaal niks te vrezen.

We verhogen u Heer!
Roep ik met heel mijn huis.
Al bent u op aarde,
Slechts verhoogd aan een kruis.