Ik sta voor de spiegel,
ik kijk,
en zou het liefst wegkijken.

Maar toch,
ik blijf staan.
Ik kijk nog eens.

Ik wil weer weggaan,
maar toch blijf ik staan,
er is iets dat me trekt.

Ik kijk,
maar nu anders;
ik probeer te kijken
met ogen die me lief hebben.

Ik zie een ander persoon,
zie wie ik zelf ben,
en dan besef ik;
God is er, en houdt van mij!

Jojanneke de Vries