Ik zit vast.
Gevangen in wat ik kan.
Mijn lichaam als een kast.
Zonder sleutel, ik ben zo bang.

Zal ik ooit weer spelen.
Rennen als ik vroeger deed.
Of moet ik blijven delen.
Tussen pijn en tussen leed.

Zal ik ooit weer echt leven.
En blij zijn op een dag.
Ik wil het niet opgeven.
Ik zal strijden met een lach.

Ik zit vast.
Gevangen in wat ik doe.
Mijn lichaam is een last.
God geef mij kracht, ik ben al zo lang moe.

Lisette Franken