Tussen de druppels is het droog. Ga toch weg! Stomme regen! En dan is de herfst nog maar net begonnen. Ik heb helemaal geen zin in vandaag. Weer door de regen. Kan ik vandaag maar overslaan. Ik meen het. Ken je dat gevoel van ‘er gaat toch niks lukken vandaag.’ Nou? Dan weet je precies hoe ik me nu voel. Laat me met rust trouwens. Kom morgen maar terug.

Vandaag dacht ik: laat ik vandaag vooral doen waar ik zelf zin in heb! Het einde van dit liedje is dat ik nu ziek in bed lig en dat vind ik niet bepaald leuk... Waar het mis ging: GEEN IDEE! 

Maar dat mag de pret niet drukken (gelukkig bestaat er RTL Gemist o.a.) en waar ik wel toe in staat was vandaag heb ik kunnen afvinken van de welbekende to-do list. Yes... Vandaag ga ik iets delen wat ik mijn hele leven ongeveer zo hoor (wat ik heel irritant vond) maar ik ga ook delen hoe ik het mag zien. Misschien herken je jezelf er wel in ;-)

En vandaag is het ….. Dierendag!:) Voordat je verder leest, als je een huisdier hebt: geef er eerst even 10 minuten je onverdeelde aandacht aan. Even knuffelen, lieve woordjes tegen zeggen.. Als dat moeilijk gaat, geef het dan wat lekker, zelfgemaakt eten. En daarna weer terugkomen naar je computer om deze blog verder te lezen natuurlijk!

Klaar? Wat, heb je het niet gedaan? Waar wacht je nog op? Hup, wegwezen! Ik meende het hoor!

Oké, nu kunnen we echt beginnen.

Soms dan doe je dingen zus of zo omdat je dat altijd al zo doet. Of je bent iemand die echt met je ratio gelooft en berederneert. Dus ook met spontane acties, misschien mis je net als ik wat spontaniteit. Je weet wel, sommige mensen hebben die magische spontaniteit om zich heen dansen, als een wolk. Het zijn dromers, wat minder realistisch misschien maar geen flierefluiters. Het zijn genieters die anderen in hun enthousiasme proberen mee te trekken.

Vaak staan ze bij de ingang van een supermarkt. ’s Winters met een oude jas aan en een sjaal rond de hals. Bibberend, zonder veel te zeggen, duwen ze mensen een krantje onder hun neus. De straatkrant. En nee, ik heb helemaal geen zin om zo’n krantje te kopen. Sterker nog, ik wil hem gratis nog niet hebben. Dus loop ik door. Maar altijd voel ik me schuldig als ik dat doe. En dan irriteer ik me weer aan de verkoper omdat ik me schuldig voel door hem.

Ja, de kerk is echt chocoladepasta. Wit-bruin dan. Want we doen ons best om alleen uit het witte te eten, of alleen uit het bruine. Ik dacht aan dit beeld toen mij gevraagd

werd wat ik zie in kerk-zijn. Wel, als ik naar de huidige christelijke kerk kijk in Nederland zie ik heel veel kleur. Evangelisch, hervormd, gereformeerd, charismatisch, baptisten en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik heb veel kerken al van binnen gezien, soms omdat ik toevallig op vakantie was en vaak omdat ik een nieuwe gemeente zocht. Dus ging ik kerk shoppen. Dat ging me goed af, geen verplichtingen vooral. Dat vond ik wel fijn. 

Er zullen maar weinig mensen zijn die alles wat ze doen leuk vinden. Iedereen denkt weleens: ‘Waarom moest juist ik deze opdracht weer krijgen?’ ‘Waar ben ik aan begonnen met deze studie, ik vind het nu even echt niet leuk!’ Bijvoorbeeld als je een moeilijke taak voor je ziet en je hebt echt geen idee hoe je eraan moet beginnen. Dan kan de moed je wel eens helemaal in de schoenen zinken en ga je het liefst snel iets anders doen.

Wandel over straat en kijk eens om je heen! Geef je ogen de kosten aan het slag van mensen dat iedere dag voorbijkomt. Het is goed voor je gezondheid om een paar keer per week flink te lachen (Schande om te zeggen, nietwaar.. Maar ik lach de mensen toe en dan mag het!)

Soms zie je mensen met grappige loopjes, soms eentje met zo’n superlange baard (Sinterklaas op verkenning? Ik heb ook al kruidnoten in de winkel gezien, namelijk) en soms gewoon een paar kinderen die naar school toegaan. Moeder'kind' vooraan, commanderend aan haar broertje dat zij het niet verdraagt dat haar broertje zo dicht langs de trein loopt. Oké, laat ik vooral het goede voorbeeld geven door te oordelen over het uiterlijk!

Het is maar goed dat we sommige dingen niet voor het kiezen hebben. Soms zeg (of denk) je dat als je met iemand over het weer praat. Want wat een regen kwam er vandaag weer op ons dak! Weinig mensen zouden dat vrijwillig kiezen. Toch is het niet slecht voor ons groene landje en mag je er best blij mee zijn. Maar het geldt ook wel voor andere dingen. Zo is het maar goed dat je niet kan kiezen in welke tijd je leeft. Ik zou tenminste niet kunnen kiezen.

Op dit moment wil ik alle xist’ers vriendelijk verzoeken om de straat op te gaan en de strijd aan te gaan tegen de ‘overheden en machten van deze wereld’. Je hebt toch gezien hoe het moet? Je pakt gewoon de plaatselijke supermarkt, de politie, de buren – we maken alles kapot om hun greep te slopen op ons.

Via twitter, facebook, de Blackberries.. ik roep iedereen op voor de grote knokpartij!