“Heb je nieuwe kleren aan,” vroeg huisgenoot K. mij, nadat we elkaar door mijn stage acht weken lang niet gezien hadden. “Dit is JP 2.0,” antwoordde ik lachend, doelend op de bruine linnen broek, blauw-witte shirt en grijze Allstars die ik had aangetrokken. Het is zomer (nou ja, dit weekend moet dan hét grote weekend worden) en dat betekent dáág lente/winter kleren, hallo zomerse kleren. Tijd voor een nieuw seizoen, tijd voor iets nieuws!

Volgens sommige mensen is het niet goed om (teveel) nutteloze dingen te doen. Beetje internetten, surfen op het wereldwijde web, zomaar wat te gaan fietsen of tijdschriften doorbladeren die je toch allang gelezen hebt. Nee, het is beter om iets goeds te gaan doen. Een goed boek bijvoorbeeld te lezen. Dan besteed je je tijd beter. De vraag is dan: ‘Wat is een goed boek?’

Half juni. De meeste mensen beginnen rond deze tijd van het jaar te verlangen naar die prachtige periode in het jaar die zomervakantie heet. Voor sommige studenten (ja, in dit geval doel ik voornamelijk op mezelf) en (eindexamen)scholieren zijn deze heuglijke maanden al van start gegaan, terwijl anderen nog minstens tot eind juli door zullen moeten bikkelen. Maar zo half juni is voor de meeste mensen de vakantie toch wel in zicht.

Sommige mensen hebben passie voor hun werk. Maar er zijn mensen die een overstromende bron van passie voor hun werk hebben. Op de redactie van X[ist] in Christ zitten een paar van die mensen.

Een blad bestaat uit 52 pagina’s, waarvan een aantal advertenties, een cover, een inhoudsopgave etc. En ja, als je dan bruist van energie, dan maak je gewoon teveel artikelen. Het paste niet meer.

Lees hier een artikel dat eigenlijk in het komende nummer geplaatst moest worden. Gratis online te lezen, ook voor niet-abonnees! Het gaat over vakantiebaantjes. (O ja, dat vakantiebaantje dat je nog moest regelen!) Doe hier inspiratie op!

Gevlogen heb ik tot nu toe nog maar twee keer in mijn leven. Beiden vluchten waren kort - de ene vier uur, naar Boekarest en de tweede drie uur, naar Istanbul. Maar de echte drang om zelf mijn vleugels open te willen slaan, kwam eigenlijk pas gisterenmiddag, toen de zon nog volop scheen. Net op het moment dat ik de next op mijn balkon aan het lezen was, kwam er een kleine zwarte kraai aanvliegen. Heel even hadden we oogcontact. Maar dat moment was net genoeg voor een levensveranderende keuze: ik wil ook een vogel worden.

Als je vandaag in een chagrijnige bui bent, of niet echt blij met jezelf en/of de wereld om je heen: stop dan met lezen! Of ga juist verder als je opgevrolijkt wilt worden, of lees het als je al vrolijk bent. Want kijk uit: het gaat een jubelend stukje worden!:) Er is zoveel om dankbaar voor te zijn!

‘De Heer zegent jou; Hij heeft je geroepen om zegen te beërven en zo tot zegen te zijn’ (1 Petrus 3:9b)

Enkele jaren terug klonk deze tekst op de dag van mijn belijdenis, gevolgd door de zegen en verschillende ‘traktaties’: interessante boeken, een eindeloze rij schuddende handjes en een roos. (Je moet natuurlijk mensen blijven trekken om belijdenis te doen, nietwaar?) Maar die zegen.. die was belangrijk, die zal ik niet vergeten.

Vandaag las ik een berichtje dat ‘ja’ het meest gebruikte woord in de Nederlandse taal is. Dit woordje kan je op veel verschillende manieren gebruiken, waarbij elke manier weer iets anders betekent. Je kan het ook als een stopwoord gebruiken. Dat is bijvoorbeeld in het volgende gesprekje (echt gebeurd!) te zien. De NOS-verslaggever: ‘Femke (Heemskerk), wat is je gevoel nu je de halve finale mag zwemmen?’ Femke: ‘Ja, dat er erkenning is voor wat ik doe en ja, trots, en ja, eehhh, ja, ja, dat ik op dit resultaat verder kan bouwen.’ Tjonge wat een positief mens, die Femke! Nee, zo is dit niet helemaal bedoeld waarschijnlijk.

Na een ware revolutie van mobiele telefoons de afgelopen jaren kunnen we niet meer om ze heen: mobiele telefoons. Het schijnt dat er in Nederlands zelfs meer mobieltjes (in iemands bezit) zijn dan dat er inwoners zijn. En als we dan ook nog eens nagaan dat een groot deel van de bevolking te jong of te oud is om met zo'n stukje technisch vernuft om te kunnen gaan, weten we helemaal dat de hoeveelheid mobiele telefoons per persoon angstwekkend groot is.

Niets is wat het lijkt. De tag line van het afgelopen seizoen van Wie Is De Mol?, maar het zou net zo goed een tag line voor het leven kunnen zijn. Dat zal een 82-jarige bewoonster van het Belgische Zelzate na recente gebeurtenissen in haar leven ongetwijfeld met mij eens zijn. Twee meisjes drongen haar woning binnen, waarna ze er een van de twee betrapte in de gang. Deze gaf haar vervolgens een kus en hielp haar met het opruimen van haar boodschappen. Wacht even… wat?