Hoeveel geld geef jij per maand aan een goed doel? €1, €5 of misschien wel €50? Dat kan veel vragen oproepen. Hoeveel geef je, hoeveel moet je geven? Als je hierover teveel nadenkt, loop je het risico dat je er de verkeerde kant mee opgaat. Namelijk, dat je je gaven niet meer in een zekere bescheidenheid geeft, maar het toch wel erg goed vindt dat je zoveel procent van je inkomen weggeeft. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Maar geven kan je ook juist heel nederig maken.

Daar staat ‘ie, achter een rijtje in- en uitcheckpaaltjes van de NS: een kleine, en stevige man. Hij heeft kleine stoppeltjes op zijn gebruinde voorhoofd. Z’n donkere ogen kijken je smekend aan. Of je een krantje bij hem wilt kopen. En dan krijg je voor die 1,90 euro ook nog eens alle goeds van de wereld toegewenst. Alsof de man een elektronische pop in een pretpark is, die na inworp van wat geld een dansje doet.

Heb je het gezien? Elke donderdag wordt het uitgezonden op RTL: Expeditie Robinson. Een programma waarbij 10 mensen op een eiland worden gedropt en daar zichzelf maar moeten zien te redden met visjes vangen en kokosnoten uit een boom halen. Oké, ze krijgen wel een potje rijst mee, maar ze moeten wel zelf een hutje bouwen en slakjes zoeken op de rotsen. Het zou geen tv zijn als er niet een beetje mee gesjoemeld werd, maar het gaat natuurlijk om het idee: hoeveel heeft een mens nodig om te kunnen overleven? Wie houdt dat vol?

Vaak staan ze bij de ingang van een supermarkt. ’s Winters met een oude jas aan en een sjaal rond de hals. Bibberend, zonder veel te zeggen, duwen ze mensen een krantje onder hun neus. De straatkrant. En nee, ik heb helemaal geen zin om zo’n krantje te kopen. Sterker nog, ik wil hem gratis nog niet hebben. Dus loop ik door. Maar altijd voel ik me schuldig als ik dat doe. En dan irriteer ik me weer aan de verkoper omdat ik me schuldig voel door hem.

“Waar komt al het kwaad vandaan, kan dat in Uw wil bestaan?” Je kent het misschien wel, tekst uit een mooi nummer van Sela. Het is een vraag die veel mensen bezighoudt. Ook christenen.
Nu wil ik niet pretenderen dat ik de waarheid in pacht heb, maar ik begrijp het niet dat er christenen zijn die die vraag durven te stellen.

Zo, de vakantietijd is weer begonnen. Of voor sommigen alweer bijna voorbij. In ieder geval zijn de meeste Nederlanders in een vrolijke zomerstemming. Het weer mag er dan wat plezier vanaf doen door vervelend te regenen en veel wolken te laten zien, maar toch mag dat de pret niet deren. Tegelijkertijd gaat dat geluksgevoel lang niet overal op.

14 liedjesschrijvers, dichters en componisten hebben één doel: zingbare liedjes maken over Gods koninkrijk en zijn gerechtigheid. Dat is waar het kersverse project Schrijvers voor Gerechtigheid om draait. Waarom? “Omdat we in de kerk tot nog toe voornamelijk liedjes zingen over onze liefde voor God, niet over onze liefde voor mensen. Raar.”

‘Doordat er minder baby’s sterven rondom de geboorten en de wetenschap mensen langer kan laten leven, krijgen wij een te volle planeet,’ merkte Midas Dekkers op, toen bekend werd dat de aarde in 2100 waarschijnlijk 10 miljard mensen zou gaan dragen. Als de berekeningen, cijfers en modellen uitkomen natuurlijk! ‘Misschien moeten we een geboortebeperking instellen,’ hoor ik als optie om Moeder Aarde haar klagen te stillen. ‘Misschien moeten we stoppen om mensen zo lang mogelijk in leven te houden?’

Eergisteren stond er een verzekeringsman bij mij voor de deur. Hij bleek een afspraak te hebben, vertelde die. De laatste jingles van ons Staatsjournaal waren verstomd en ik lag net lekker met een boek op de bank. De afspraak had hij gelukkig niet met mij, maar met mijn volgende maand achttien te worden huisgenoot. Kon ik nog even doorlezen.

Om negen uur ging de stembus dicht, de deuren werden gesloten en in het gemeentehuis van het pittoreske dorpje Nootdorp ging de prullenbak met stemmen over de grond. Tafels werden opgeschoven, de vrijwilligers en betaalde krachten gingen aan het tellen. En langzamerhand werd met de score uit Nootdorp, ook landelijk de uitslag bekend: de coalitie haalt waarschijnlijk geen meerderheid in de eerste kamer, maar kan met steun van de SGP toch doorgaan met het uitvoeren van zijn plannen.