Wie jarig is, trakteert. Dat is tenminste wat ze zeggen. Daarom trakteer ik jullie op deze even stralende als vreugdevolle dag – nee, niet naar buiten kijken – maar eens op een blog. Niet maagvullend, maar daardoor hopelijk dus in ieder geval ook niet te zwaar op de maag. Vandaag schijn ik ‘officieel’ volwassen te worden. Wat dat inhoudt is me een raadsel, maar volgens mij is het iets goeds. Anders zouden ze je er niet mee feliciteren vermoed ik.

Hoeveel geld geef jij per maand aan een goed doel? €1, €5 of misschien wel €50? Dat kan veel vragen oproepen. Hoeveel geef je, hoeveel moet je geven? Als je hierover teveel nadenkt, loop je het risico dat je er de verkeerde kant mee opgaat. Namelijk, dat je je gaven niet meer in een zekere bescheidenheid geeft, maar het toch wel erg goed vindt dat je zoveel procent van je inkomen weggeeft. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Maar geven kan je ook juist heel nederig maken.

Eens in de zoveel tijd verschijnt er een gelovige – meestal jood, moslim of christen – ten tonele die stelt dat homoseksualiteit een ziekte is. Het nieuwtje is er inmiddels dus wel af, zo zou je denken, maar niets blijkt minder waar. Deze week is namelijk de organisatie Different in het nieuws omdat ze therapieën aanbiedt voor homo’s die hun gevoelens willen onderdrukken of die ervan “genezen” willen worden. De meeste ophef ontstond omdat deze therapie vergoed wordt door de zorgverzekering, maar het blijft opvallend dat er steeds weer een grote golf van verontwaardiging ontstaat wanneer een persoon of een instantie van mening blijkt te zijn dat homoseksualiteit een ziekte is.

Hoe gaat het met je voornemens? Al een paar kilo kwijt, de omgeving gezien tijdens het hardlopen of het pakje sigaretten in de winkel laten staan? Dit jaar heb ik besloten om mezelf niet te vermoeien met voornemens. Het lukt me namelijk nooit om ze die twaalf lange maanden vol te houden. Tot vandaag.

De wereld waarin we leven is een verdorven wereld, horen we vaak. Na de zondeval is het goede verdwenen. Maar soms, als ik zulke sombere dingen hoor, denk ik: waar zien wij God dan nog op deze aarde? Hij is niet helemaal verdwenen en Zijn voetstappen zijn overal te vinden. Waar is God?

Hij glimlachte zoals Hij dat alleen kon. Met Zijn liefdevolle Vaderhanden gaf Hij haar een unieke vorm. Zorgvuldig bracht Hij een moedervlekje aan op haar gezicht en blies met Zijn adem leven in het tere lijfje. Zijn hart stroomde over van liefde en Hij werd warm van binnen. Als een parel bekeek Hij het meisje en omringde het met Zijn Geest. Een zachte blik en Zijn ogen straalde. Zijn warme stem kon enkel uitbrengen: 'Mijn kind, mijn lieve kind.'

Ik blader door mijn Bijbel. Soms heeft een vers een roze kleur gekregen, omdat de woorden mijn hart raken. Zelfs Prediker heeft kleur! Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik soms negatief ga denken door dit bijbelboek. De schrijver kijkt goed om zich heen. Hij zuigt de bezigheden van mensen als een spons op. Dan komt hij tot de vraag: wat heeft het voor zin om zo te stressen in je leven? Goeie vraag Prediker! 

Hij bekeek het bord en draaide het een kwartslag. Zijn collega had dezelfde keurende blik en stopte ondertussen een worteltje in z’n mond. ‘Konijnenvoer’ concludeerde hij. Ze namen allebei een slok van hun glas water en krabbelden een cijfer op een blocnote. 

Met een kopje thee en een genietende blik bekijk ik het televisieprogramma. Het blijft bijzonder om te zien hoe de amateurkoks hun medekandidaten - die jarenlange werkervaring hebben - uit het spel koken. 

Zoekend naar een onderwerp voor vandaag zag ik dat de categorie ‘love’ op deze website wel triest weinig blogs bevat. Nog triester is dat ik er zelf maar één van geschreven heb! Daar moet wat aan gedaan worden. Daarom bij dezen: een verhaal over liefde.

Van uitstel komt afstel! Mijn lerares Geschiedenis benadrukte dit keer op keer als het tijd was om te leren voor een schriftelijke overhoring of andere toets. En wij – de klas – wisten allemaal hoeveel waarheid die woorden wel niet bevatten. Want wie heeft er nu zin om met zijn neus in de boeken te zitten als je ook buiten kunt spelen, televisie kunt kijken of kunt gaan shoppen. Precies, niemand.