Natuurlijk ben ik het type journalist dat later het liefst burgeroorlogen en massaslachtingen in een één of ander ver exotisch land wil verslaan. Bang voor bloed ben ik niet, en ik kan mijn hoofd goed koel houden – ook als de kogels in regenstralen enkele meters naast mij op de grond komen. Toch heb ik het op de één of andere manier niet zo op de tandarts.

Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar elk jaar heb ik een toenemend gevoel van kerstcynisme. Wat ik daarmee bedoel? Dat we met Kerst opeens allemaal van elkaar houden, dat iedereen opeens geld geeft aan het Rode Kruis omdat er een paar deejays in een doorzichtig huis zitten, dat we uit volle borst “vrede op aarde” zingen maar het niet in de praktijk brengen, dat we heel lekker en vooral ook heel veel eten, dat we…

De verwachtingen waren hooggespannen voor het concert van Switchfoot, afgelopen zaterdag in een afgeladen Melkweg in Amsterdam. Niet alleen bij de fans, maar ook bij de band zelf vertelde zanger Jon Foreman aan het begin van de show. Gelukkig maakte de band de verwachtingen meer dan waar!

Sommige mensen vinden dat je je als christen het beste kunt omgeven met alleen maar medechristenen. Gewoon een woonplaats uitzoeken waar nog lekker veel kerkgangers wonen – al worden zulke woonplaatsen steeds schaarser – zodat je niet teveel geconfronteerd wordt met al die “heidense” praktijken zoals winkelen op zondag, vloeken als de hagelslag weer eens op is in de supermarkt en nog veel meer van dat soort dingen. Hartstikke fijn toch? Niet teveel gedoe, iedereen is het met elkaar eens.

De kerk van de toekomst zou ik waarschijnlijk niet kunnen vinden. Bestaat de kerk dan niet meer? O jawel hoor, maar de kerk van de toekomst is geen kerk zoals we die nu kennen (toren, orgel, houten banken) maar een bedrijf. De Megakerk NV, compleet met uitgeverij, televisiestudio en winkelcentrum. En de dominee is verworden tot een financieel directeur, of nee: televisiepersonality. Kijk mee.

Vorige week dinsdag stonden de Newsboys voor de tweede keer binnen jaar in Nederland op het podium en XiC was erbij! Het werd een flink feestje, zoals je dat van de Newsboys kunt verwachten.

Na een ware revolutie van mobiele telefoons de afgelopen jaren kunnen we niet meer om ze heen: mobiele telefoons. Het schijnt dat er in Nederlands zelfs meer mobieltjes (in iemands bezit) zijn dan dat er inwoners zijn. En als we dan ook nog eens nagaan dat een groot deel van de bevolking te jong of te oud is om met zo'n stukje technisch vernuft om te kunnen gaan, weten we helemaal dat de hoeveelheid mobiele telefoons per persoon angstwekkend groot is.

Lady Gaga. Je vindt haar verschrikkelijk of je houdt van haar. Of, in mijn geval, je vindt haar eerst verschrikkelijk en dan begin je langzaam maar zeker van haar te houden. Volgens mij heeft iedereen wel een mening over haar muziek, haar videoclips of, en dat is meestal het geval, haar verschijning. Een vleesjurk, een vuurspuwende BH en schoenen die nog het meest doen denken aan de klauwen van een kreeft geven daar natuurlijk ook behoorlijk wat aanleiding voor. Mensen wakker schudden doe je nu eenmaal niet met conventionele middelen.

14 liedjesschrijvers, dichters en componisten hebben één doel: zingbare liedjes maken over Gods koninkrijk en zijn gerechtigheid. Dat is waar het kersverse project Schrijvers voor Gerechtigheid om draait. Waarom? “Omdat we in de kerk tot nog toe voornamelijk liedjes zingen over onze liefde voor God, niet over onze liefde voor mensen. Raar.”

Een gigantisch wit, lichtgevend kruis werd door het centrum van Gouda gedragen terwijl bekende Nederlandse artiesten bekende Nederlandse songs ten gehore brachten. De laatste uren van het leven van Jezus werden nagespeeld, in een ietwat moderne setting: Jezus werd ingerekend door de ME en Judas communiceerde zijn plannen rustig via een mobieltje. Een hippe presentator en een frisse reporter voorzagen het geheel van commentaar en informatie. En dat allemaal in Gouda.