Stap 1: Doe iets waarvan je zeker weet dat je Zijn wet ermee overtreedt. Zijn 10
geboden bijvoorbeeld. Ga vreemd of scheld 10 minuten heel hard op je broertje.
Stap 2: Doe iets om Hem buiten te sluiten, een zonde van het ergste soort beledigt Hem het meeste.
Stap 3: ...
WACHT!!! STOP!! Stella wat doe je nu? Wat schrijf je nu? Waar ben je mee bezig?
Hallo lieve mensen! Ik schrijf vandaag iets over zondigen. Fouten maken. Doen we allemaal. Satan is er kampioen in en wij pakken zo nu en dan de tweede of derde plek, of vierde, of vijfde... Even goed en wel, de intro is natuurlijk bedoeld niet om jou aan te zetten TOT zonde. Maar ik denk dat het herkenbaar is, nietwaar?
Een nieuwe blog, hoera! Maar ik wil je één ding vragen: klik vooral niet op het knopje 'lees meer'. Je kunt beter andere blogs gaan lezen. Van deze week of van de vorige. Maar voor deze ene keer niet dit stuk lezen. Goed?
Je zult maar dominee zijn: de ene dag wordt er aan je betaalde studieverlof gemorreld, de volgende dag wordt een collega beschuldigd van het oproepen tot kindermishandeling en daarnaast loopt ook nog eens de discussie over of dominees wel of niet op Twitter actief zouden moeten zijn. Misschien ligt het aan mijn krant, maar dominees lijken goed vertegenwoordigd te zijn in het nieuws. Nouja, “goed”?
Vroeger was alles heel anders dan nu. Nee, er zit niet ineens een oud, wijs vrouwtje te typen hoor. Ik zeg ook niet dat het vroeger per se beter was. Maar sommige dingen zijn echt nog best wel nieuw, en daar denk je niet zo over na. Bijvoorbeeld de computer. Je kunt dit niet eens lezen zonder computer. Een leven helemaal zonder computer is niet denkbaar voor ons. Stel je voor: verslagen maken met een typemachine, de informatie uit boeken halen. Onmogelijk! Maar dertig jaar geleden was het nog heel normaal. En zo zijn er nog veel meer dingen.
De verwachtingen waren hooggespannen voor het concert van Switchfoot, afgelopen zaterdag in een afgeladen Melkweg in Amsterdam. Niet alleen bij de fans, maar ook bij de band zelf vertelde zanger Jon Foreman aan het begin van de show. Gelukkig maakte de band de verwachtingen meer dan waar!
In 2010 kreeg ik de gelegenheid om op stage te gaan naar Barcelona. 
Hij glimlachte zoals Hij dat alleen kon. Met Zijn liefdevolle Vaderhanden gaf Hij haar een unieke vorm. Zorgvuldig bracht Hij een moedervlekje aan op haar gezicht en blies met Zijn adem leven in het tere lijfje. Zijn hart stroomde over van liefde en Hij werd warm van binnen. Als een parel bekeek Hij het meisje en omringde het met Zijn Geest. Een zachte blik en Zijn ogen straalde. Zijn warme stem kon enkel uitbrengen: 'Mijn kind, mijn lieve kind.'
Sommige mensen vinden dat je je als christen het beste kunt omgeven met alleen maar medechristenen. Gewoon een woonplaats uitzoeken waar nog lekker veel kerkgangers wonen – al worden zulke woonplaatsen steeds schaarser – zodat je niet teveel geconfronteerd wordt met al die “heidense” praktijken zoals winkelen op zondag, vloeken als de hagelslag weer eens op is in de supermarkt en nog veel meer van dat soort dingen. Hartstikke fijn toch? Niet teveel gedoe, iedereen is het met elkaar eens.
Jaren geleden heb ik een aantal keren geprobeerd om een dagboek te starten. Want dat was toch wel heel stoer: een boekje waarin al je geheimen en je gedachten stonden opgeschreven. Zoiets als Joop ter Heul of, wat bekender, Het Achterhuis van Anne Frank. Zo’n klein boekje met een sleuteltje dat je op je hart kon dragen of op een heel stiekem plekje kon verstoppen. Ja, dat is toch de droom van elk klein meisje?
tijd. Ik heb namelijk iets gedaan wat ik op het moment leer meer te doen: de tijd te nemen. Mobiel weg, laptop dicht, aandacht voor de ander, to do's aan de kant geschoven en de focus op datgene wat telt.
